zondag 16 september 2018

Gordelroos...

Denk je alles gehad te hebben, krijg je gordelroos op een wel hele vreemde plek: In je mond!
Gordelroos wordt ook wel het Herpes Zoster virus genoemd (verwant aan waterpokken) en blijft ook maar aan 1 kant van je lichaam en is ook nog eens zeer besmettelijk.
Bij mij zit het aan de linkerkant dus.

Het begon 2 weken geleden met zenuwpijn in mijn kaak/wangholte. Nu heb ik dat wel vaker, maar dat dit een voorteken was voor gordelroos sta je echt niet bij stil.

Na een week werd de pijn toch ondragelijk en begonnen zich er kleine zweertjes te vormen op het puntje van mijn tong. Net op de dag dat ik weer tomatensoep kon proeven, dus ik dacht: Ik heb mijn tong verbrand.
De volgende dag was mijn tong wat wit, dus mijn verklaring was nu overduidelijk: Ik had weer schimmel in mijn mond (dat gebeurd regelmatig door mijn ziekte/medicatie) en begon met spoelen.
Maar het werd alleen maar erger ipv beter en op donderdag was het drama alom. Pijn, alles wit, blaren en eten/praten ging bijna niet meer. In het weekend is het uitgebroken en was het helemaal niet meer te doen.
Met pijnstillers, die ik eigenlijk helemaal niet mag (paracetamol is namelijk een aanslag op je lever) en veel slapen bracht ik het weekend door.

Op maandag de arts gebeld en op dinsdag kwam de huisarts langs.

Ik had gordelroos wat helemaal doorgetrokken was naar mijn kin, oog, oor en neus. En zeer! Vooral zeer! Mijn tong had 1 dikke witte laag en alles zat onder de blaren. Gelukkig had ik nog verschillende kuren in huis en kon ik gelijk beginnen. Heb me nog een paar dagen flink beroerd gevoeld (misselijk, hoge koorts (tot 40.6) hoofdpijn, duizelig, pijn) en toen werd het iets minder. De huisarts kwam donderdag weer en vond dat het er al een stuk beter uit zag. Mijn wang was niet meer zo gezwollen en ik was iets aanspreekbaarder. Dit tot grote opluchting van mijn hematoloog, die liever had gehad dat ik opgenomen werd in het ziekenhuis, omdat overlijden nu wel erg dichtbij stond (ik wist dat, maar toen het nog werd benadrukt, schrok ik wel even) Maar met 2 kuren en een stoot lyrica (tegen zenuwpijn) was ik gelukkig weer aan de beterende hand.



Nu zijn we 2 weken verder en moet ik nog 2 dagen kuren. Mijn weerstand is zwaar 0,0 nu en ben ook bekaf als ik van de bank naar de wc moet. Alle reserveren die ik heb opgebouwd, zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Aansterken duurt nog wel een week of 2, als het niet langer is.
Op dit moment is mijn tong bijna schoon en drogen de plekken op mijn kin op.  Alleen in mijn oor niet. Omdat het daar vochtig en donker is, blijft het zacht, met als gevolg: Oorsuizen, doof en pijn.
Mijn darmen en maag hebben ook een behoorlijk klap gehad, ik zit tot aan mijn oren toe vol haha.

Het ergste heb ik nu wel achter me en ik hoop dat het hier bij blijft.
Dat is ook de reden dat ik (bijna panisch) voorzichtig ben met knuffelen, veel mensen om me heen of zomaar even ergens heen gaan. 1 infectie of bacterie kan voor mij echt dodelijk zijn en ik heb geen zin om de boel te vervroegen....
Ik heb me dan ook voorgenomen pas weer dingen te ondernemen als ik me echt weer goed genoeg voel.

Mijn bloedwaardes waren overigens weer stabiel. Gelukkig! Leverwaardes waren nu wel geirriteerd, maar dat was ook niks meer dan logisch met die 2 zware kuren en paracetamol. Morgenvroeg komen ze thuis bloedprikken en morgenmiddag hoor ik hoe de bloedwaardes dan zijn.

Rest mij nog een tijdje uit te zieken en hopen dat elke dag beter wordt. Ben wel heel blij dat 90% van mijn smaak terug is! Gisteren een ijssorbet gehad, wat was die heerlijk zeg!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten